‘Storyvertaler’; voor wie een beetje thuis is in het wereldje van de erotische
verhalen is het bescheiden uitgedrukt ‘een bekende naam.’
Elke site van enige betekenis heeft verhalen van hem. Het was dan ook een
aangename verrassing hem bij 4Fingers te mogen verwelkomen. En
wat nog prettiger was; hij bleef geregeld verhalen insturen. Daarom nodigden we
hem uit om zoals vb. Ilse, Taboe, Zeos e.a. een eigen blog op te starten. En op
zo’n blog is plaats voor een interview waardoor jullie lezer een beetje zicht
krijgen op de mens achter de auteursnaam.

Ik maakte een afspraak en tufte gezwind naar de Noorderkempen. Het adres bleek
een gewone arbeiderswoning in een klein provinciestadje in de grensstreek met
Nederland.
De bel had de spreekwoordelijke geest gegeven maar over dat verlijden was ik
vooraf op de hoogte gebracht. Ik hoorde ergens boven activiteit en besloot dan
maar een paar minder discrete meppen te geven op het verweerde glas van de
voordeur.
Daarop hoorde ik iemand wat roepen waardoor ik alvast niet nog eens het risico
op glasbraak moest nemen.

Maar dat sloot blijkbaar geen ander onheil uit. Ik kan niet zeggen dat de deur
schielijk geopend werd want voor zo ver ik kon horen leek achter de gevel
minsten 50% van het huis het te begeven, voor er een uiterst charmante maar
volkomen verwaaide vriendelijke vijftiger zijn hoofd door de voordeur stak.
Eventjes opperste verwarring, en een nauwelijks bedwongen aanroep van de
Drievuldigheid zouden mijn deel geweest zijn. Maar, mijn Oosterse afkomst laten
zich niet weg steken en blijkbaar viel daardoor de laatste lege kartonnen doos
op zijn plaats en werd ik uiterst hartelijk begroet.

Hij vroeg mij binnen en loodste mij naar de Bourgondisch aandoende woonkamer.
Eigenlijk was het Bourgondische net iets te nadrukkelijk aanwezig waardoor de
woonkamer kleiner aanvoelde dan hij was. Wat wel echt indruk maakte was de
Bourgondische ontvangst met uitgelezen wijn en een keur aan hapjes.
Terwijl hij gastvrijheid etaleerde kreeg ik ook de verklaring over het
gestommel voor ik binnen kwam. Hij was zich namelijk aan het voorbereiden om te
verhuizen en had een hele stapel lege dozen klaar staan op de tussentrap. Toen
ik aanklopte schrok hij, duwde tegen een sterkhouder van de stapel en rommelde
de hele dozenburcht de trap af. De laatste doos begeleide zijn inzicht over
mijn persoontje. Of; hoe een doosje rollen kan.

In elk geval was daarmee het spreekwoordelijke ijs gebroken en nam ik de
vrijheid om eens langs de boekenkast te lopen waar hoofdzakelijk boeken over
fotografie en video aantrof aangevuld met kunstzinnige foto’s en groepsfoto’s
van een wandelclub. Verder heel wat informatieve boeken over landen en streken
op alle continenten want reizen was tot nog toe zijn duurste hobby geweest.

Na de eerste teug uitstekende wijn kon ik mijn eerste vraag afvuren.
Ik had op verschillend sites zijn schrijversalias teruggevonden maar kreeg er
geen zicht op wanneer hij zijn eerste verhaal had gepubliceerd. Dat bleek in
2001 en noemde: “De vakantie weddenschap” een verhaal, zo beloofde hij dat hij
zeker nog eens zou aanbieden aan onze lezers.

Vanzelfsprekend kwam gelijk ook zijn schrijversalias aan bod. Hij was ooit
begonnen met een paar verhalen uit het Engels te vertalen,maar dat beviel hem
niet. Soms haalde hij nog wel inspiratie op anderstalige sites, maar hij
verwerkt het altijd volgens zijn eigen ideeën.

De leukste commentaar die hij al gekregen had over de Nelly reeks was dat uit
de verhalen warmte en respect voor elkaar bleek. Het mooiste compliment kreeg
hij over Nelly omdat zij een echt geil ding lijkt. Deze commentaar deed hem
extra deugd omdat Nelly ook echt bestaat. Daarbij wees hij op een mooi gekaderd
naakt dat op een ereplaats de klassieke schoonheid van Nelly bloot gaf.

Zij was deels de aanleiding dat hij in zijn verhalen probeert meer te brengen
dan alleen een potje stomende seks. Hij houdt zich ook niet bezig met
beschrijvingen van de personages. Hij vindt details van zo lang, zo zwaar, zo
dik, zo oud, etc., alleen een storend factor. Bovendien relativeert hij graag
met een portie humor en een echt verhaal omheen de seks aanmaken vind hij
leuker. De seksdetails laat hij liever door de lezer zelf invullen. De
lezersfantasie is altijd mooier en meer gericht op de lezer zelf dan eender
welke beschrijving.

Of hij bepaalde maatstaven hanteerde voor een goed (erotisch) verhaal vond hij
een lastige vraag. Hij had al gemerkt dat lezers wel erg verschillende ideeën
daarover hadden zonder dat het ene beter was dan het andere. Soms kreeg hij
over Nelly negatieve reactie van een Nelly hater, maar meestal viel de
commentaar redelijk goed mee. Bij onze lezers krijgen zijn verhalen dikwijls de
maximumscore of net eronder.

Als algemeen advies voor beginners beseft hij dat het cliché spijtig genoeg nog
altijd actueel is.
‘Maak je verhaal af, leg het een paar dagen aan de kant en herlees het dan.’
Voor beginnende schrijvers is dat een gouden leerschool en als je er geen
‘klus’ van maakt kan het ook nog fijn uitdraaien ook.

Welke fantasie hij zou willen waar maken vond hij een fijne vraag, want zijn
Nelly verhalen zijn gebaseerd op een echte Nelly. Wel zijn ze veel mooier en
gaat het verder dan wat in werkelijkheid is gebeurd. Maar, er zit vaak een
grond van waarheid in. Als ultieme fantasie wil hij al zijn Nelly verhalen echt
beleven.

Bij vrouwen zijn het vooral sprekende, karaktervolle ogen een aantrekkingspool
en de charmeur vond natuurlijk mijn Oosterse ogen erg aantrekkelijk. Op
bepaalde lingerie valt hij niet, juist zonder vind hij erotisch. Enkel een
jurkje, met niets eronder en dat het ook te zien is, of zelfs alleen maar
‘weten’ vond al hij te gek.

Ik was blij verrast toen hij vroeg of hij ook andere ‘gewone’ verhalen mocht
aanbieden. Natuurlijk mag het, en hij beloofde dat in de toekomst er zeker
gewone verhalen zullen komen. Eens het aantal de moeite loont komt daar ook een
apart blog voor, dat beloofde ik graag. Dit is ook een hint aan alle
andere auteurs.

Een favoriet verhaal of auteur wou hij niet vernoemd zien maar het bleek
tijdens het gesprek dat hij heel wat van onze auteurs een warm hart toedraagt
en een aandachtig lezer is. Er werden verschillende verhalen genoemd en het
kwam vrij duidelijk over dat het verhaal rond de seks voor hem even belangrijk
was als de erotische scènes.

Toen ging er blijkbaar ergens een inwendige klok beieren want hij vroeg of ik
met een en ander wou helpen en dat hij daarvoor als dank zijn ‘toekomstvisie’
zou tonen.

Een beetje beduusd reageerde ik positief op zijn vraag en binnen de kortste
tijd had hij mijn tufmobieltje volgeladen met verhuis spullen met als klap op
de… of eerder tussen… een staande lamp tussen mijn benen die net onder mijn
navel voor enige hm… afleiding zorgde. Zijn eigen wagen was al geladen maar ik
heb nooit geweten wat er tussen zijn benen… hm…

Ik volgde als een volleerde rallyrijder zijn nogal heftige rijstijl en voor ik
het goed besefte stond ik ergens in de Kempische bossen voor de poort van een
splinternieuw gebouw dat ik op het eerste zicht best kon vergelijken met een
vierkants-hoeve. Maar dan minder imposant en zonder monumentale inrijpoort.
Het stond ook niet midden de landerijen maar erg discreet langs een klein
weggetje midden de Corsicaanse dennen.

Ik werd fluks en vrolijk bevrijd van de verlichting tussen mijn benen en ook de
rest van de volle dozen werd voorlopig in de garage afgezet. Waarna ik een
rondleiding kreeg in zijn ‘toekomst’.

Nou moe! Nu bleek dat al de Bourgondische overdaad in zijn steedse huisje hier
prachtig tot zijn recht zou komen. En ook de beplanting van de binnenplaats,
(grondster, zonnedauw, grote veenbes en klokjesgentiaan) stond al klaar om te
planten.

Een enthousiaste rondleiding toonde dat er nog heel wat werkte doen was. Maar,
een maquette maakte pas echt duidelijk dat het een moderne versie zou worden
van een kleine Romeinse villa, compleet met zwembad en al wat prettig is om met
‘goed gezelschap’ van het leven te genieten.

Ik had een lunchafspraak bij vrienden in Antwerpen en moest dus spijtig genoeg
een einde maken aan het gesprek.
Terwijl we enkele praktische details voor het blog doornamen begon hij plots in
één van de verhuisde dozen te rommelen. Hij haalde er een fotoalbum uit en
daarin zat de originele analoge kleur foto van de Nelly die in zijn woonkamer
hing. Hij zou het fijn vinden om haar weliswaar onherkenbaar eer aan te doen
als achtergrond voor het blog. Wat ik natuurlijk zo goed mogelijk probeer.

Ik nam afscheid van een vriendelijke, bescheiden, liefdevolle romanticus. Een
reizende levensgenieter die al heel wat watertjes had doorzwommen en hier in de
Noorderkempen een mooie toekomst voorbereide.
Ik hoop van hem nog veel story’s te mogen publiceren.


My